دکتر علیرضا نواب اعظم، دکتر مریم حاجی احمدی، دکتر حسین فلاح زاده، دکتر احمد حائریان، دکتر ایمان توکلی، دکتر هادی مشکل گشا،
دوره ۴، شماره ۲ - ( تابستان ۱۳۹۴ )
مقدمه: سلامت دهان امکان فعالیت هایی مانند خوردن، صحبت کردن، روابط اجتماعی مطلوب و افزایش کیفیت زندگی افراد را بوجود می آورد. کیفیت زندگی مرتبط با سلامت دهان و دندان، تأثیر اختلالات دهانی و سلامت آنها را بر زندگی فرد مورد بررسی قرار میدهد. مطالعه حاضر به منظور بررسی ارتباط شاخص های بهداشت دهان با کیفیت زندگی دانش آموزان ۱۸-۱۴ساله شهر یزد صورت گرفت.
روش بررسی: این مطالعه توصیفی- تحلیلی و از نوع مقطعی می باشد. به منظور انجام این پژوهش ۲۷۳ دانش آموز پسر ۱۸-۱۴ ساله از مدارس شهر یزد به روش تصادفی ساده انتخاب شدند. پس از اخذ رضایتنامه کتبی از والدین، کودکان به پرسشنامه Short Form ۳۶(SF-۳۶) پاسخ دادند و سپس مورد معاینه بالینی با سوند و آینه در نور طبیعی قرار گرفته و شاخصهای (Decay, Missed, Filled Tooth)DMFT، (Simplified-Oral Health Index)S-OHI در آنها تعیین شد. برای محاسبه رابطه بین شاخص ها از آزمون همبستگی اسپیرمن، آنووا و کروسکال والیس و با در نظر گرفتن سطح اطمینان ۰,۹۵ استفاده گردید.
نتایج: میانگین و انحراف معیار شاخص های OHI-S, DMFT به ترتیب (۲,۱۸±۳.۰۷) و (۱.۰۳±۱.۸۹) بود. میانگین نمره کیفیت زندگی در حیطه عملکرد جسمی بیشترین و در حیطه محدودیت نقش کمترین بود. بین شاخص DI-S و عملکرد اجتماعی، شاخص CI-S و سن و نیز شاخص CI-S و پایه تحصیلی دانش آموز ارتباط معنیداری وجود داشت (P<۰,۰۵).
نتیجه گیری: برخی از حیطه های کیفیت زندگی با شاخص سلامت دهان ارتباط دارند و در بین شاخصهای سلامت دهان شاخص CI-S ارتباط قوی تری با سن افراد دارد.