fa بررسی آزمایشگاهی میزان استحکام باند برشی در اتصال مجدد لبه‌ی شکسته شده‌ی دندان سانترال ماگزیلا با استفاده از سمان Panavia-F و bevel عمومى General پژوهشي Research <div style="text-align: justify direction: rtl"><font size="2"> مقدمه: به طور کلی 22-18% از تروماهای وارده به بافت‌های سخت دندانی، مربوط به شکستگی تاج دندان‌های قدامی دائمی است. هدف از این مطالعه، بررسی و مقایسه‌ی استحکام باند برشی در دندان‌های سانترال ماگزیلا است که در آن لبه‌ی اینسیزال با استفاده از روش های مختلف اعاده شده است. روش بررسی: در این مطالعه، 52 عدد دندان سانترال ماگزیلا به صورت تصادفی در 3 گروه آزمایش و یک گروه کنترل قرار گرفت. لبه‌ی اینسیزال دندان‌های موجود در گروه آزمایش، با استفاده از دیسک الماسی برش داده شد. در گروه اول قطعه بریده شده با استفاده از سمان Panavia-F مجدداً چسبانده شد. در گروه دوم پس از اتصال قطعه‌ی برش داده شده با استفاده از سمان Panavia-F، در ناحیه‌ی خط برش، bevel ایجاد گردید و سپس ناحیه bevel با استفاده از محلولSingle bond و کامپوزیت Z250ترمیم شد. در گروه سوم، دندان‌ها با استفاده از محلول Single bond و کامپوزیت Z250 بیلدآپ شدند و گروه چهارم نیز شامل دندان‌های اینسیزور سالم بود، سپس حداکثر نیروی لازم جهت ایجاد مجدد شکست در لبه‌ی اینسیزال با استفاده از Universal testing machine اندازه گیری شد و پس از محاسبه‌ی استحکام باند برشی برحسب مگاپاسکال، مقایسه‌ی میان گروه‌های مختلف با استفاده از نرم‌افزار آماری17SPSS و آزمون‌های kruskal-wallis و mann-whitney صورت گرفت. نتایج: میانگین و انحراف معیار استحکام باند برشی در گروه 1: 0/9±2/21، در گروه 2: 2/1±4/05، در گروه 3: 2/1±3/69، در گروه 4: 18/1±29/62، مگاپاسکال بود. اختلاف آماری معنی‌داری بین گروه‌های مختلف وجود داشت. نتیجه‌گیری: نتایج این مطالعه نشان داد که دوباره چسباندن قطعه‌ی شکسته شده با استفاده از سمان Panavia-F همراه با bevel و کامپوزیت بیشترین میزان استحکام باند برشی را ایجاد می‌کند. </font></div> Background: Coronal fractures of permanent incisors represent 18-22% of all traumas to dental hard tissues. This investigation aimed to compare shear bond strength of fractured maxillary central teeth that incisal edge were restored by using different methods. Methods: fifty-two human maxillary permanent central incisors were selected and divided into 3 experimental and 1 control groups. All the specimens in the experimental groups were sectioned from the incisal edge using diamond disk. Incisal fragments in first experimental group were rebounded with Panavia-F cement, in the second group at first incisal fragments were rebounded with Panavia-F and then bevel was performed on the reattachment line and then teeth were repaired with single bond adhesive and Z250 resin composite, in the third group incisal edge of all teeth were restored with Z250 composite resin utilizing its bonding agent (single bond). In the fourth group, intact teeth served as control. The maximum loads needed to break adhesive bond of reattached fragment were measured and then shear bond strength of every specimen was calculated. Statistical analysis was conducted by using Kruskal-wallis and Mann-whitney tests. Results: The mean and Std.Deviation shear bond strengths were 2.21 MPa for group 1, 4.05 MPa for group 2, 3.69 MPa for group 3, and 29.62 MPa for group 4. There was a significant difference between the shear bond strength of different groups.. Conclusion: Reattachment of a fractured fragment with Panavia-F cement as well as bevel might be more preferable in cases of dental trauma. سمان Panavia-F, کامپوزیت, سینگل باند Composite, Panavia-F cement, Single bond 110 120 http://yjdr.ssu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-11&slc_lang=fa&sid=1 Maryam Modaber مریم مدبر No Abd Rahim Davari عبدالرحیم داوری No Sara Sayaf سارا سیاف No